logo Dingen die er toe doen. Deelze!

Een viertal kinderen is bang voor hun moeder. Eenmaal volwassen hadden ze haar iets te vertellen.

Deze brief is geschreven door een al volwassen dochter en heeft haar moeder aan het huilen gebracht, maar zeker niet van verdriet. Op zo'n bekentenis rekent iedere ouder, maar om die te krijgen moeten de kinderen wel op de goede manier zijn opgevoed. En wij weten hoe!

Als kind dacht ik dat ik de ergste moeder ter wereld had. Andere kinderen kregen koekjes bij het ontbijt en ik at elke dag snikkend een bord havermout, eieren en toast. Niks koekjes.

Op school was het net zo: andere kinderen kregen repen en chips mee en ik altijd broodjes. Het enige wat me blij maakte (best egoïstisch) was dat mij zus en twee broers net zo leden als ik. Onze moeder was voor ons allemaal even slecht.

Vond je deze post leuk – deelze met een ander Deel op Facebook

Het eten is pas het begin... Wanneer ik met vriendinnetjes buiten wilde spelen, moest ik altijd zeggen hoe laat ik terug zou komen, en beter was ik vervolgens geen minuut te laat... Bovendien moest ik altijd schone kleren dragen en me dagelijks wassen terwijl vriendinnetjes op school een paar dagen in dezelfde jurk mochten. Ook hoefden ze zich in het weekend niet te wassen en mochten ze tot twaalf uur slapen!

Ik droomde ervan om zo lang in bed te liggen maar dit was met mijn moeder ondenkbaar. Zelfs als ik vrijdag pas om 21 uur naar bed ging moest ik zaterdag alweer voor achten op. En die voortdurende discipline... Andere kinderen hoefden niets te doen, maar wij moesten zelf onze bedden opmaken, kleren opvouwen en zelfs de afwas doen en leren koken. Soms dachten we met zijn vieren dat mama 's nachts niet slaapt maar bezig is om de volgende vreselijke opdrachten voor ons te verzinnen.

Trends nu meteen

× Like deelze.nl op Facebook Al geliked

x